meta name="description" content=" Irena Karel – LAUREATKA NAGRODY LTK im. Poli Negri - aktorka teatralna, filmowa, telewizyjna, artystka kabaretowa   Urodziła się we Lwowie w t... - czytaj więcej na polanegri.pl !" /> polanegri.pl - Irena Karel – LAUREATKA NAGRODY LTK im. Poli Negri
AktualnosciBiografiaIzba PamieciFestiwalStowarzyszeniePrasa o nasKontakt
WystawaSponsorzy
7 Przegląd Twórczośći Filmowej

Irena Karel – LAUREATKA NAGRODY LTK im. Poli Negri

Irena Karel – LAUREATKA NAGRODY LTK im. Poli Negri - aktorka teatralna, filmowa, telewizyjna, artystka kabaretowa
   Urodziła się we Lwowie w trudnych wojennych czasach. Już jako młoda dziewczyna zwracała na siebie uwagę piękną figurą i niezwykłą urodą. Jednak nauczycielka języka polskiego, u nastoletniej Irenki, zauważyła również talent i namówiła ją do udziału w konkursie recytatorskim, w którym dotarła do etapu ogólnopolskiego. Potwierdzeniem zdolności aktorskich było uzyskanie indeksu w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, którą ukończyła w roku 1964. Po studiach przez kilkanaście lat występowała na deskach stołecznego Teatru Komedia. Na zaproszenie Ludwika Sempolińskiego została członkiem zespołu kabaretu „Dudek”. Swój talent komediowy pokazała także w kabarecie Jana Tadeusza Stanisławskiego.

   Na dużym ekranie zadebiutowała już w roku 1964 niewielką rolą w melodramacie „Pingwin” z udziałem Zbigniewa Cybulskiego. Tak rozpoczęła się kariera filmowa jednej z najpiękniejszych polskich aktorek. Ważną kreację Irena Karel stworzyła w polsko-niemieckim filmie Jana Rybkowskiego "Kiedy miłość była zbrodnią" (1967). Wielką popularność i uznanie przyniosła aktorce brawurowo zagrana główna rola żeńska w słynnym polskim filmie sensacyjnym „Wilcze echa” (1968) Aleksandra Ścibora-Rylskiego. Film ten w roku 2012 został nominowany w 4. kategoriach do Złotej Kaczki. Jedną z nominacji otrzymała Irena Karel jako najlepsza aktorka polskich filmów sensacyjnych. Uwielbianą przez widzów rolą jest Ewka Nowowiejska w „Panu Wołodyjowskim”(1969) i „Przygodach Pana Michała”(1969). Fani aktorki po dziś dzień uważają, że przyćmiła swoje koleżanki z planu i nie mogą się nadziwić, że Azja Tuhajbejowicz wzgardził nią i brutalnie potraktował. Na szczęście Irena Karel ma dobre serce i w naszej obecności na scenie lipnowskiego kina wybaczyła Danielowi Olbrychskiemu, kiedy odbierał Politkę na 10. festiwalu. Po tej dramatycznej roli aktorka pokazała swój komediowy talent w „Rzeczpospolitej babskiej” w roli plutonowej Magdy Seniuk. Potem została członkiem zespołu kosmicznej rakiety w polsko-niemieckim filmie Sci-Fi „Sygnały MMXX” (1970).  Grała także w  filmach produkcji bułgarskiej, czechosłowackiej i egipskiej.
     Irena Karel ma na swym koncie ponad pięćdziesiąt ról filmowych i serialowych, z których wymienić należy udział w: „Stajni na Salvatorze” (1967), „Kiedy miłość była zbrodnią” (1967), „Ostatnim po Bogu” (1968), „Wezwaniu” (1971), „Chłopach” (1972), „Skazanym” (1975), „Dulskich” (1975), „Dom moich synów” (1975), „Lekcji martwego języka” (1979) czy filmach i serialach telewizyjnych – "Dzień listopadowy" (1970),  "Justyna" (1978), „Królowa Bona” (1980), „Stawka większa niż życie”, „Podróż za jeden uśmiech”, „Sukces”, „W labiryncie”.  Ponadto była piękną Królową Lalek w „Akademii Pana Kleksa”   (1983) oraz charakterystyczną przezabawną narzeczoną Steve’a w kultowej komedii „Kochaj albo rzuć” (1977). W ostatnich latach aktorkę można było zobaczyć m. in. w „Tańcu śmierci, Scenach z Powstania Warszawskiego” (2013)  oraz serialu  „Plebania” (2000-2011). W uznaniu dokonań artystycznych Irena Karel odbiera wiele nagród - ostatnio za upowszechnianie kultury i zaangażowanie społeczne w umacnianiu patriotyzmu, a także wspieraniu wielu szlachetnych przedsięwzięć otrzymała Medal Mazowieckiego Towarzystwa Kultury. Wcześniej współpracując przy realizacji nabożeństw religijno - patriotycznych w czasach mroku wolności lat 1971- 89 otrzymała podziękowanie od zespołu duszpasterzy Polski Walczącej.
   Skromna i pracowita Irena Karel pokazała swój talent aktorski w różnorodnych produkcjach, ale musimy również wspomnieć o tym, że z racji zjawiskowej urody w latach 60 – tych i 70 – tych „u stóp aktorki leżała cała Polska”. Już po kilku filmach została okrzyknięta „polską Brigitte Bardot”. Była królową okładek w licznych czasopismach. Jej zdjęcia zamieszczano także na plakatach i pocztówkach. W 1968 roku Irena Karel i Stanisław Mikulski zostali najpopularniejszą parą aktorską filmu i telewizji w plebiscycie czytelników „Panoramy Północy” pokonując Beatę Tyszkiewicz z Mariuszem Dmochowskim oraz Jadwigę Barańską z Danielem Olbrychskim.  „Poza planem zwracała uwagę nowoczesnym, odważnym strojem - niezwykle modnymi w latach sześćdziesiątych kolorowymi sukienkami mini i wysokimi butami.” Panie chciały ubierać się tak jak ona. Zachwycała niczym nieskrępowaną wolnością i świeżością. We wszystkich dyskusjach o najpiękniejszych polskich aktorkach stale przewija się nazwisko Karel. W internecie wciąż przybywa wyznań miłości i zachwytów: „ Kiedy pierwszy raz zobaczyłem jej śliczną buzię (...) to najzwyczajniej cierpiałem z niespełnienia przez całe lata, widząc ją na ekranie. Po prostu byłem zakochany. Azja wtedy wydał mi się takim idiotą, że przez wiele lat miałem jakiś uraz do Daniela Olbrychskiego” . Inny wielbiciel odpowiada: „Rozumiem Cię. Też uwielbiałem Panią Irenkę (…) I tak mi zostało do dziś „. Co piszą panie? „ Jej uroda jest powiązana z wdziękiem, pogodą ducha, uśmiechem. To dziś nie częste... W mojej pamięci zostanie zawsze jako Ewka Nowowiejska, wspaniała, przepiękna Kobieta.” „Teraz przykuwa uwagę elegancją, spokojem i wciąż piękną, dojrzałą urodą."
    Kochana Irenko! Twoi fani tęsknią za Tobą, a my możemy cieszyć się, że jesteś z nami tutaj już od 10 lat. Twoje przepiękne zdjęcie zdobi lipnowskie kino, a my możemy szczycić się wspólną przyjaźnią z pięknym, wspaniałym człowiekiem. Wiesia Czapińska dobrze wiedziała, kogo zaprosić do Lipna. Dziękujemy Ci za obecność, pomoc i eksperckie wsparcie. Przyjmij od nas nagrodę specjalną z wyrazami wielkiego szacunku, wdzięczności i uznania. Niech ta nagroda przypomina Ci Lipno i Polę Negri, która nas ze sobą połączyła.